Dit jaar daagt ons uit om te leven, werken, leren en plannen te maken met meer onzekerheden dan zekerheden. Het uitbreken van corona leidt tot veel persoonlijk leed en ontwricht organisaties en sectoren. Het maakt zowel saamhorigheid als kloven in onze samenleving scherper. En de afhankelijkheid van digitale apparaten en vaardigheden in het dagelijks leven wordt intens voelbaar. Al vóór corona was digitalisering bepalend voor kansen om je te ontwikkelen, te verbinden met dierbaren, betrokken te zijn en mee te doen. Nu wordt dit nóg meer zichtbaar.

Ook het onderwijs is gedwongen om digitalisering te omarmen. Schoolbesturen, directeuren, leerkrachten, ouders en zeker ook kinderen en jongeren zélf hebben de afgelopen maanden enorme inspanningen geleverd om noodoplossingen te bedenken en uit te voeren. Het einde van het jaar is een welverdiend moment om uit te rusten en vooruit te kijken.

Dat onzekerheid voor veel mensen zwaar valt, mogen we nooit onderschatten. In parallel biedt onzekerheid de kans om anders naar vraagstukken te kijken. Zoals de manier waarop digitalisering onderwijs structureel inclusiever kan maken zodat ieder kind zich gezien voelt en zin heeft om te leren. Om goede voorbeelden te onderzoeken op effectiviteit, innovatieve onderwijsprogramma’s op te schalen en ruimte te creëren voor zorgvuldige experimenten. Om een rolverschuiving van spelers te omarmen. En om te erkennen dat digitalisering helpt om echte aandacht te geven aan ieder kind.

Kinderen van nu zijn niet meer de kinderen van vroeger. Zij verdelen de wereld niet in on- of offline. Digitalisering biedt kansen voor maatwerk als diagnose, zodat leren op meerdere manieren en plekken kan plaatsvinden. Het is hoog tijd dat we gaan leren van kinderen zélf en blijvend vragen: wat en wie heb jíj nodig om gemotiveerd te leren en je te ontwikkelen? Wat kun je online zélf leren en waar heb je de leerkracht voor nodig? Wat wil jíj (nog meer) leren? Wanneer voel je je echt gezien? Hoe moet een leerkracht zich gedragen, zodat jij het beste uit jezelf wilt halen?

Laten we elkaar de ongemakkelijke vragen durven stellen die nodig zijn om tot een gedeelde onderwijsvisie te komen in de digitale realiteit. Niet om terug te gaan naar hoe het voor corona was. Maar juist om samen een grote sprong voorwaarts te maken. Over die noodzaak wordt al jaren gesproken. Dát is alvast iets wat we zeker weten.

Laurentien van Oranje
Bestuurslid Stichting FutureNL